Dotychczas wyszły dwa grube tomy Skargi Utraconych Ziem, zaś recenzowana część to 3 tom – Czarownice, ale podzielony na 2 komiksy. Zapraszamy do recenzji pierwszego z nich o podtytule Czarnogłowy.
Jeśli czytaliście poprzednie tomy Skargi Utraconych Ziem, to wiecie „z czym to się je”. Dla całej reszty krótki zarys konwencji – całość to fantasy przypominająca wczesnośredniowieczne państwa brytyjskich Celtów ze wszystkimi charakterystycznymi motywami z tamtego okresu.
Tak jak w poprzednich tomach – magia miesza się z tajemnicą, dworskie intrygi są na porządku dziennym, a to co wysuwa się rzecz jasna na pierwszy plan to tytułowe Czarownice. A te emanują pięknem, ale kryją w sobie też mroczną tajemnicę… Scenariusz zapowiada się „typowo”, co nie znaczy źle – Jean Dufaux w charakterysyczny sposób przedstawia kolejne elementy układanki i w pierwszym tomie rozstawia „pionki na planszy”. Całość to naprawdę dobry wstęp.
Beatrice Tillier odpowiada za warstwę wizualną – styl jest zupełnie inny niż to, co przedstawił chociażby Rosiński w pierwszym tomie Skargi. Nie każdemu może przypaść do gustu sposób przedstawienia postaci.
Tom 1 Czarownic jest skierowany przede wszystkim do fanów całego cyklu. Można czytać całość bez znajomości poprzednich tomów, ale wówczas nie ma takiej mocy. Całość jest dość krótka (zaledwie 56 stron), ale dzięki temu idealnie sprawdzi się jako przerywnik między innymi większymi tytułami.
- Seria/cykl: SKARGA UTRACONYCH ZIEM
- Scenarzysta: Jean Dufaux
- Ilustrator: Béatrice Tillier
- Tłumacz: Wojciech Birek
- Typ oprawy: twarda
- Data premiery: 24.03.2021
Dziękujemy wydawnictwu Egmont za udostępnienie egzemplarzy do recenzji.
